یک روز دلم گرفت.

دستانم را روی صورتم گذاشتم

بعد آرام گریه کردم

و از خواب پریدم ......

                               این روزها در خواب هم دلم میگیرد.

                                                                 آوریل ۲۰۰۸

گفتی غزل بگو چه بگویم مجال کو ؟

شیرین من برای غزل شور و حال کو؟

اول از همه شرمنده ی دوستانی هستم که برایم انگلیسی می نویسند چون من هنوز این زبان کذایی را یاد نگرفته ام و دوم خوشحالم که بالاخره شعری پیش آمد که به روز شوم.

سلام مثل همیشه بلند و بی پروا

سلام سالم و خوب است حال من اما..

کمی هوای شما کرده با اجازه ی تان

کمی عجیب شدم بین شهرمان تنها

هنوز بین شما مانده قسمتی از من

هنوز روح من آنجاست مثل باد رها

چقدر تنگ دلم می شود برای خودم

چقدر تنگ دلم می شود برای شما

فقط مراقب من مثل قبل ها باشید

فقط دوباره مرا بسپرید دست خدا

                                                          کانادا     فوریه    ۲۰۰۸

سلام به دوستان عزیز تر از جانم.

اینقدر شرمنده ام که در این سرمای کشنده عرق از سر و رویم می ریزد.دوست نداشتم در وبلاگم جز شعر چیز دیگری بنویسم ناچارا در مقابل الطاف و بعضا تهدید یک عده ناشناس!دارم این چیزهایی که الان مطالعه می فرمایید می نویسم.فکر کنم طبع شعرم رفته زبان انگلیسی یاد بگیرد فارسی را که آباد کرد.

شکوفه کرده هزاران بهار روی سرت 

بهار آمده اما نمی کند خبرت.........

و این نوید یک شعر تازه است تا بعد در پناه خدا

                                                                                    آنتاریو . کانادا

                                                                                    ۲۱   ژانویه ۲۰۰۸                                                

نگاه میکنم آرام و گریه ها پنهان

چه حرفها که ندارم.سلام آقاجان

اگرچه صحن و سراتان کبوترانه شده

هنوز گنبدتان مانده رنگ غربتتان

هنوز نام تو تضمین نبض آ هوهاست

که خادمان حریمت شدند صیادان

زمانه داغ تو را می زند به سینه ی باغ

که بعد تو تل آتش شده است تاکستان

بیا دوباره دعا کن زمین جوانه زند

بیا دوباره دعا کن که گل کند باران

                                                          آذر ۸۶

یا دلیلی عند حیرتی

فتادیم فتادیم بدان سان که نخیزیم

ندانیم ندانیم چه غوغاست خدایا

زهر کوی زهرکوی یکی دود دگرگون

دگر باردگر بار چه سوداست خدایا

نه دامی ست نه زنجیر همه بسته چراییم؟

چه بندست!چه زنجیر!که برپاست خدایا

                                                      (دیوان غزلیات شمس مولانا)

آسمانی نیستی

اگرنه می دانستی

زمین آسمان خداست

و آدمها ستاره هایش

آسمانی نیستی

اگرنه می دانستی

بعضی از آدمها می درخشند

خدا به تنهایی تمام ستاره هایی است که شبها می درخشند

اما خودش سالهاست در حسرت یک آسمان پر ستاره مانده                                                                                       شهریور 86

هوالمحبوب

باران باران دوباره باران باران

باران باران ستاره باران باران

ای کاش تمام شعرها حرف تو بود:

باران باران بهار باران باران

                                           دکتر قیصر امین پور (ازکتاب دستو زبان عشق)

امشب باز حالم خوب است

میدانی که

حالم که خوب باشد مدام تو را کنارم می بینم

و تو مدام لبخند میزنی

حالم که خوب باشد

فقط صدای تو را می شنوم

چقدر کم اتفاق میفتد که خوب باشم

چقدر کم می بینمت

مهم نیست چقدر می شناسمت

همین قدر که می توانم عاشقت با شم کافیست

مهم نیست بدانی عاشقت هستم

من گاهی شبها حالم خوب است

و گاهی احساس می کنم میدانی عاشقت هستم

وگاهی احساس می کنم شبهایی که حالم خوب است به من فکر می کنی

راستی چقدر کم حالم خوب می شود.

یا مجیب الدعوات

سلام به همه ی دوستان عزیز ونازنینی که این چند وقت همدم شعرهایم بودند.ازخداخواستم که برای هدایت یا جواب سوالهایی که ممکن است مدتها در ذهن مخاطبان وبلاگم دارد خاک می خوردچیزی بگوید و او اینچنین گفت:

                        پناه می برم به خدا از شر شیطان رانده شده

و ای رسول در آن روز فرشتگان(رحمت ) را مشاهده کنی که گرداگردعرش با عظمت الهی درآمده و به تسبیح وستایش خدا مشغولند و میان اهل بهشت و دوزخ به حق حکم شود و(همه زبان به حمد خدا گشایندو)گویند سپاس وستایش خاص خدای جهانیانست.

                                                                   ((سوره ی زمر آیه ی هفتاد و پنج))

                        به نام خداوند بخشنده ی مهربان

حم(اسرار خدا ورسول است)نزول این کتاب آسمانی(قرآن)از جانب خدای مقتدر داناست. خدایی که بخشنده ی گناه وپذیرنده ی توبه ی بندگان با ایمان ومنتقم سخت(از مردم ظالم بی ایمان)است خدایی که صاحب رحمت ونعمتست جز اوهیچ خدایی نیست و بازگشت همه به سوی اوست .و بدان ای رسول که در آیات خدا کسی به انکار و جدل جز مردم کافر برنخیزد پس تو از اینکه کافران برشهرودیارها مسلط و متصرفند دل نبازی(که اگر به آنها مهلتی دادیم موقع انتقام خواهد رسید).(اگر امت توراتکذیب کردندغم مدارکه)پیش از اینان هم قوم نوح وطوایف بعد از نوح نیزپیغمبران را تکذیب کردندو هر امتی همت می گماشت که پیغمبر خود رادستگیر(وهلاک)گرداند وبا جدل و گفتار باطل برهان حق را پایمال سازدو ما آنها را به کیفر کفر گرفتیم وچگونه عقوبت سخت کردیم.وهمین گونه وعده ی خدای تو برعقاب وکیفر کافران(امتت)محقق و حتم است که آنها(روز قیامت)همه اهل دوزخ هستند. فرشتگانی که عرش با عظمت الهی را بر دوش گرفته وآنان که پیرامون عرشند به تسبیح وستایش حق مشغولند  هم خود به خدا ایمان دارند وهم برای اهل ایمان ازخداآمرزش ومغفرت می طلبندکه ای پروردگاری که علم و رحمت بی منتهایت همه ی اهل عالم را فرا گرفته است تو به لطف و کرم گناه آنان که توبه کرده اند وراه رضای تو را پیمودند ببخش وآنان را از عذاب دوزخ محفوظ دار.

                                                           راست گفت خداوند بلند مرتبه ی بزرگ

واما یک ترانه...

می دونم که توهم چشمات توی زنجیر اشکاته

همیشه شور بختن ریختن تقدیر اشکاته

درسته آدما اینجا همیشه خالی از نورن

دلاشون سرد و تاریکه از آب وآینه دورن

دلامون باید آبی شه اگرچه با زمین قهریم

نذارازعشق خالی شیم من وتوقلب این شهریم

نمی شه شب زده با شیم وقتی آسمون روزه

یه عمره قلب خورشیدم برامون داره می سوزه

می شه از بند اشکامون توی خنده رها باشیم

اگه دل مهربون باشه هماغوش خدا باشیم

به نام خداوند بخشاینده ی مهربان

هرکسی گمشده ای دارد

 و خدا گمشده ای داشت

هر کسی دو تاست

 وخدا یکی بود

ویکی چگونه می توانست باشد

هرکسی به اندازه ای که احساسش کنند هست

وخداکسی که احسا سش کند نداشت

عظمت ها همواره در جستجوی چشمی است که آن را ببیند

خوبی ها همواره نگران که آن را بفهمد

و زیبایی همواره تشنه ی دلی است ک به او عشق ورزد ......

دکتر علی شریعتی

ویک کار سپید از خودم .....

درست نمی دانم

چندمین ستاره بودکه چشمک می زد

من می گریستم

و تو همان طورغریب می خندیدی

دستهایم رنگ آسمان می گرفت

وتو دوازدهمین ماه این کهکشان بودی

که در خسوف کامل قرار داشتی

ستاره شناسان می گویند

برای دیدنت باید آسمانی بود

اما تودوازدهمین ماه این کهکشانی

ومن در میان رقص اسفندها بر راهت می بینمت

درست آنجا که زمین به بهارپیوند می خورد